چرا باوجود پیشرفت ، هنوز احساس میکنیم از زنده گی عقب مانده ایم ؟
گاهی به گذشته خود نگاه میکنیم و میبینیم که نسبت به چند سال قبل چیزهای زیادی یاد گرفتهایم، تجربههای تازهای به دست آوردهایم و در بسیاری از زمینهها پیشرفت کردهایم؛ اما با این حال، یک احساس عجیب در درونمان میگوید: «هنوز کافی نیست… من از زندگی عقب ماندهام.»
اما چرا چنین احساسی داریم؟
مقایسهای که پایان ندارد
یکی از بزرگترین دلایل این احساس، مقایسه کردن خودمان با دیگران است. امروزه شبکههای اجتماعی باعث شدهاند ما هر روز بخشهایی از زندگی دیگران را ببینیم؛ موفقیت، سفر، کار، درآمد، خانه و لحظههای خوش.
مشکل اینجاست که ما معمولاً پشتصحنه زندگی خودمان را با ویترین زندگی دیگران مقایسه میکنیم.
ممکن است کسی در سن پایین به موفقیتی برسد که ما هنوز به آن نرسیدهایم، اما این به معنای شکست ما نیست. هر انسان مسیر، شرایط و زمانبندی متفاوتی دارد.
چرا پیشرفت خودمان را نمیبینیم؟
گاهی آنقدر به مقصد فکر میکنیم که قدمهایی را که تاکنون برداشتهایم فراموش میکنیم.
شاید امروز نسبت به گذشته قویتر شدهایم، مهارت جدیدی یاد گرفتهایم، از یک تجربه سخت عبور کردهایم یا حتی توانستهایم خودمان را بهتر بشناسیم؛ اما چون هنوز به هدف نهایی نرسیدهایم، تصور میکنیم هیچ پیشرفتی نکردهایم.
در حالی که پیشرفت همیشه بزرگ و قابل مشاهده نیست. گاهی پیشرفت یعنی یک تصمیم درست، یک عادت خوب یا حتی دوباره شروع کردن.
زندگی مسابقه نیست
یکی از مهمترین حقیقتهایی که باید یاد بگیریم این است که زندگی یک مسابقه با دیگران نیست.
اینکه شخصی زودتر به هدفش رسیده، به این معنا نیست که ما دیر کردهایم. بعضی مسیرها کوتاهاند و بعضی مسیرها طولانیتر؛ مهم این است که مسیر خودمان را ادامه بدهیم.
به جای این سؤال که:
«چرا من مثل دیگران نیستم؟»
بهتر است از خود بپرسیم:
«آیا امروز نسبت به دیروز یک قدم جلوتر هستم؟»
اگر پاسخ مثبت باشد، پس هنوز در حال پیشرفت هستیم.
شاید آنقدر که فکرمیکنیم عقب نیستیم
گاهی مشکل از زندگی ما نیست؛ از انتظاراتی است که از خودمان ساختهایم.
قرار نیست همه چیز را در یک زمان داشته باشیم. قرار نیست در یک سن مشخص به همه اهداف برسیم. زندگی جدول زمانی مشخصی ندارد که اگر از آن عقب افتادیم، دیگر فرصتی برای جبران وجود نداشته باشد.
هر کسی زمان خودش را دارد.
شاید امروز احساس کنیم دیر شده است، اما چند سال بعد ممکن است به همین روزها نگاه کنیم و بفهمیم که دقیقاً در همان زمانی که فکر میکردیم عقب ماندهایم، در حال ساختن آینده خود بودهایم.
حرف آخر
اگر احساس میکنی از زندگی عقب ماندهای، کمی توقف کن و به مسیر طیشدهات نگاه کن.
به چیزهایی فکر کن که زمانی آرزوی داشتنشان را داشتی و امروز بخشی از زندگی تو هستند. به سختیهایی که پشت سر گذاشتی، چیزهایی که یاد گرفتی و تغییراتی که در خودت ایجاد کردی.
تو مجبور نیستی با سرعت دیگران زندگی کنی.
گاهی کافی است به جای دویدن برای رسیدن به زندگی دیگران، آرامتر قدم برداری و زندگی خودت را بسازی.
چون حقیقت این است:
زندگی زمانی زیباتر میشود که به جای شمردن فاصلهمان با دیگران، قدر قدمهایی را که خودمان برداشتهایم بدانیم. 🌱
مطالب مرتبط
در وبلاگ دیم بخوانید
