گاهی زن و شوهر یکدیگر را دوست دارند، برای هم زحمت می‌کشند و حتی از زندگی مشترک‌شان راضی‌اند؛ اما باز هم یکی از آن‌ها احساس می‌کند که به اندازه کافی دوست داشته نمی‌شود. دلیل این اتفاق همیشه کمبود محبت نیست؛ گاهی مشکل این است که هرکدام محبت را به شیوه متفاوتی نشان می‌دهند.

محبت برای هرکس معنای متفاوتی دارد

برای یک نفر، محبت یعنی شنیدن جمله‌هایی مانند «دوستت دارم» یا «به تو افتخار می‌کنم». برای دیگری، محبت ممکن است کمک‌کردن در کارهای خانه، توجه به نیازهای همسر یا وقت‌گذراندن در کنار او باشد.
به همین دلیل ممکن است یک نفر تمام تلاشش را برای محبت‌کردن انجام دهد، اما همسرش همچنان احساس کند که نادیده گرفته شده است.

وقتی محبت دیده نمی‌شود

فرض کنید مردی برای همسرش وسایل مورد نیاز خانه را تهیه می‌کند و تصور می‌کند با این کار عشق خود را نشان داده است؛ اما همسرش بیشتر از هرچیز به صحبت‌کردن و توجه عاطفی نیاز دارد.
از طرف دیگر، ممکن است زن مرتب با محبت صحبت کند، اما همسرش بیشتر به همکاری و حمایت عملی نیاز داشته باشد.
در چنین شرایطی، هر دو محبت می‌کنند، اما هیچ‌کدام دقیقاً همان چیزی را دریافت نمی‌کنند که برایشان معنی‌دار است.

تفاوت‌ها را بشناسیم

یکی از راه‌های بهترشدن رابطه این است که زن و شوهر فقط به روش خودشان محبت نکنند؛ بلکه تلاش کنند بفهمند همسرشان چه چیزی را محبت واقعی می‌داند.
گاهی یک گفت‌وگوی ساده می‌تواند بسیاری از سوءتفاهم‌ها را از بین ببرد:
«چه کاری از طرف من باعث می‌شود بیشتر احساس دوست‌داشتن کنی؟»
پاسخ این سؤال می‌تواند چیزهای زیادی درباره نیازهای عاطفی همسر آشکار کند.

محبت همیشه در حرف‌ها نیست

محبت فقط در گفتن جمله‌های عاشقانه خلاصه نمی‌شود. گوش‌دادن با حوصله، احترام‌گذاشتن، قدردانی، کمک‌کردن، توجه به احساسات و اختصاص‌دادن وقت برای یکدیگر نیز می‌تواند زبان مهمی برای ابراز محبت باشد.
گاهی یک رفتار کوچک، زمانی ارزشمند می‌شود که دقیقاً با نیاز عاطفی همسر هماهنگ باشد.

رابطه‌ای که با شناخت عمیق‌تر می‌شود

هیچ زن و شوهری دقیقاً مانند یکدیگر فکر نمی‌کنند. تفاوت در شخصیت و نیازهای عاطفی طبیعی است. مهم این است که این تفاوت‌ها به فاصله تبدیل نشوند.
وقتی زن و شوهر یاد بگیرند زبان محبت یکدیگر را بشناسند، بسیاری از رفتارهایی که قبلاً نادیده گرفته می‌شد، معنای تازه‌ای پیدا می‌کند.
گاهی مشکل این نیست که عشق وجود ندارد؛ مشکل این است که عشق به زبانی بیان می‌شود که طرف مقابل آن را به‌درستی نمی‌فهمد.